تبلیغات
کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی - ارائه آقای عشوندی(سانسور 2)
 
کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی
دانشگاه آزاداسلامی واحد میبد _ دانشجویان ورودی 92
درباره وبلاگ


این وبلاگ به پیشنهاد اساتید محترم رشته علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد در مقطع کارشناسی ارشد ورودی 92 راه اندازی گردیده و مطالب درسی و نکات مقید برای دانشجویان این رشته در آن درج خواهد شد.
مسلما راهنمایی و نظرات اساتید محترم و همکلاسی های عزیز موجب ارتقاء آن خواهد شد

مدیر وبلاگ : محمد علی قاسم زاده بافقی
نظرسنجی
نظر شما درمورد کیفیت کلاسهاو بار علمی این ترم چیست ؟ (درصورتی که بطور مستمر و فعال حضور نداشته اند این مهم را لحاظ نمایید ) لطفا از هرسوال فقط یک گزینه ی آن را پاسخ دهید













پیشینه سانسور:

بر اساس اسناد موجود سانسور پیشینه ای کهن به اندازه تاریخ چاپ دارد. سانسور برای اولین بار به خاطر مقاصد مذهبی تاسیس شد.در اروپا از زمان انتشار آثار چاپی یعنی اواسط قرن پانزدهم نشرکتاب و نشریات دیگر با بازرسی ماموران کلیسا های کاتولیک اروپایی همراه بود.هر چند پیش از آن نیز مقامات مذهبی و غیر مذهبی اروپا ،مقررات محدود کننده شدیدی علیه نوشته ها اعمال می کردند.

      درحدودچهاردهه بعدازاختراع چاپ،همزمان باشروع تفتیش عقاید درسال 1480 محدودیت هابرای ممیزی کتابها تشدیدشد. به طوریکه ها نری هشتم پاشاه انگلستان درسال 1534 برای اطمینان بیشترنسبت به بازرسی کتابها طی فرمانی کسب اجازه برای تمامی کتابها و نشریات را ضروری دانست و این اجازه به میل و اراده شخصی پادشاه صادر یا سلب می شد.

 درفرانسه هم نخستین مقررات مربوط به سانسوردرمطبوعات به موجب فرمان 11 دسامبر 1547 توسط هنری دوم پادشاه وقت این کشوربرای جلوگیری ازگسترش عقاید پروتستانها از طریق کتابهای مذهبی وضع شد. بر مبنای این مقررات مجازات متخلفان به دار آویختن یا خفه کردن بود. اما همزمان با انقلاب کبیر فرانسه قوانین مربوط به سانسور از بین رفت.

 درنیمه دوم قرن شانزدهم ودهه اول قرن 17،روشهای کنترل وسانسورکتابهاومطبوعات درکشورهای اروپایی ادامه یافت،اما تنها در هلند به واسطه تحولات سیاسی این کشور شرایط مساعدی برای چاپ و صدور کتابها و نشریات دوره ای فراهم شد.

 

سانسور در ایران:

 درایران نیزماننددیگرکشورها ی اروپا سانسورهمراه باچاپ اولین کتابهاوروزنامه ها صورت گرفت. اماآغازگر سانسور در ایران شخصی به نام(ادوارد برجیس) انگلیسی بود. برجیس مباشر روزنامه وقایع الاتفاقیه بود و وظیفه ممیزی را نیز بر عهده داشت.

 اولین مقررات رسمی برای سانسوردرمطبوعات ایران نیزدردوران حكومت ناصرالدین شاه قاجاروضع شد. درربیع‌الثانی 1302 (1884 میلادی) به دستور ناصرالدین شاه، «اداره سانسور» با هدف نظارت مستقیم بر كتابهای فارسی چاپ داخل و منابع فارسی منتشر شده در خارج از كشور كه به ایران ارسال می‌شد، زیر نظر وزارت انطباعات تأسیس شد.

  فكرایجاداداره سانسورزمانی قوت گرفت كه كتابی فارسی دربمبئی نزد شاه بردند و ناصرالدین شاه از مشاهده اهانت هائی كه در آن نسبت به رجال، مقامات و علمای ایرانی شده بود، برآشفت. بنا براین با رهنمودهای محمد‌باقر صنیع‌الدوله (اعتماد‌السلطنه) وزیر انطباعات و موافقت توأم با تأكید ناصرالدین شاه اداره سانسور با هدف زیر نظر گرفتن آثار مطبوعه به صورت اداره‌ای زیر مجموعه وزارت انطباعات تشكیل گردید.

 ناصرالدینشاه،با ایجاداین مرکز امورانتشارروزنامه رسمی (دولت علیه ایران) وسایرنشریات وهمچنین چاپ ونشرکتاب را،که به طورمتمرکزجزووظایف وزارت علوم بود دراین اداره متمرکز ساخت.

 به عنوان نمونه در این دوران اولین شوكی را كه در تاریخ بر مطبوعات ایران وارد شد، توقیف نشریه «میهن» كه تنها یك روز از انتشار آن می‌گذشت توسط ناصر الدین شاه ،در روز 9 محرم سال 1293 در اولین و آخرین شماره‌اش به دلیل آنكه منافی خواست و دیدگاه شاه بودنسخه‌های آن جمع‌آوری شد.

اما در محرم سال 1288 هجری قمری،اداره مذکور منحل گردید و به جای آن اداره انطباعات ممالک محروسه بوجودآمد. درطول دوره 10 ساله  نفوذ وقدرت میرزاحسین خان سپهسالار وبراثر مخالفت ها ی او یا دخالت های صنیع الدوله درامورمطبوعات،روزنامه های منتشر شده توسط سپهسالار زیر نظر اداره انطباعات قرار نداشتند. تا اینکه در دوره پس از عزل سپهسالار در سال 1300هجری قمری،با تاسیس (وزارت انطباعات) و( دارالترجمه دولتی)،زیر نظر مستقیم صنیع الدوله ،تمامی امور چاپ و نشر مطبوعات و کتاب ها،تحت اختیاراوقرارگرفت.

با کاهش نفوذ سپهسالار در حکومت و افزایش حکومت و افزایش قدرت جناج ضد ملی حاکم و همچنین جهت سرکوب بیشتر، و ممانعت از هرگونه اظهار نظر و نگارش آزاد،نخستین قانون ممیزی ایران توسط شخصی به نام (کنت دو منت فرت) ایتالیایی در سال 1296 ه.ق و به دستور ناصرالدین شاه به نام (کتابچه قانون جزای 1296) بوجود آمد. بدین ترتیب آیین نامه جزایی کنت ایتالیایی،نخستین قانون رسمی ممیزی مطبوعات و بازرسی و سانسور قلم و بیان به شمار می آید که توسط رژیم حاکم اعلام و به مورد اجرا گذاشته شد.

 این قانو ن که سعی درکنترل همه روزنامه ها داشت وقیحانه دستور سرکوب می دهد.این قانون خود ساخته ،با نگاهی به موقعیت پلیس و وظایف مردم در قبال آنها ،در امور مطبوعات به خط و نشان کشیدن می پردازد و با نویسندگان آزادی خواه و عموم مردم اتمام حجت می کند.با اجرای قانون ممیزی فعالیت های روزنامه نگاری و ارتباط جمعی ،راه تکامل اختناق 16 سال آخر پادشاهی ناصر الدین شاه هموار شد.

این وضعیت تا نهضت مشروطیت كم و بیش ادامه داشت و طی آن وزارت انطباعات نهایت سانسور،‌تفتیش و اختناق را در عرصه قلم و بیان علیه صاحبان وسائل ارتباط جمعی به كار می‌برد.

 پس ازصدورفرمان مشروطیت توسط مظفرالدین شاه (14 مرداد 1285) قانون نویسان مشروطه كه خود بعضاً از اصحاب مطبوعات بودند، اصل سیزدهم قانون اساسی را به مطبوعات و آزادی قلم و بیان اختصاص دادند. این اصل با تأكید بر اینكه «هیچ امری از امور در پرده و بر هیچكس مستور نماند» سانسور و ممیزی مطبوعات را رد كرد.

درنتیجه ماده سیزدهم قانون اساسی به عنوان سند آزادی روزنامه‌نگاران تلقی گردید. از این رو نهضت مشروطیت، بهار مطبوعات را رقم زد و دهها نشریه مثل قارچ از بستر این نهضت روییدند. برخی از آنها تنها یك شماره چاپ شدند، برخی در حد نام باقی ماندند و البته بسیاری نیز در تهران، رشت، مشهد،‌تبریز و اصفهان منتشر شدند. این نشریات عامل اصلی اطلاعات عمومی مردم از نهضت مشروطه و ابزار پیشبرد نهضت شدند.

 علاوه براین رشدآگاهی ها ی اجتماعی وسیاسی مردم كه زمینه‌ساز نهضت مشروطه گردید نیز تاحدودی نتیجه فعالیت روزنامه‌هائی است كه در بیرون از مرزهای ایران منتشر می‌شدند و به صورت قاچاق و به دور از چشم مأموران «اداره انطباعات» به دست مردم می‌رسیدند. روزنامه‌هایی چون اختر، قانون، حبل‌ المتین و ثریا كه در ابتدا در استانبول، مصر، بمبئی و لندن چاپ می‌شدند و از روزنه‌های فراوان مرز ایران به داخل كشور می‌آمدند از جمله مطبوعاتی هستند كه زمینه‌ساز بسیاری از تحولات سیاسی و اجتماعی شدند.

  پس ازتدوین قانون اساسی واختصاص اصل سیزدهم آن به موضوع آزادی قلم وبیان اولین قانون مطبوعات نیزكه به«قانون انطباعات»مشهورشد،در 6 فصلو 52 ماده بر لزوم آزادی كامل مطبوعات تأكید كرد. (5 محرم 1326 ـ 18 اسفند 1286) با این همه عمر آزادی قلم در عرصه مشروطه كم دوام و كوتاه بود. به قدرت رسیدن محمد‌علیشاه قاجار و به توپ بستن مجلس و سپس قتل روزنامه‌ نگاران آغازگر مجدد روزهای سخت مطبوعات بود.

 علاوهبر این نفوذ روسها در شمال و نفوذ انگلیس‌ها در جنوب عامل دیگری بر اعمال فشار بر مطبوعات درشمال و جنوب كشور شد. قانون مطبوعات هم در كابینه علاءالسلطنه دچار تغییراتی شد و از آن پس عواملی چون هتك سلطنت، افشاء طرح‌های نظامی، اختلال آسایش عمومی ،دستاویزهائی برای تعطیل شدن مطبوعات و یا اعمال سانسور بر آنها گردیدند.

 كابینه‌‌های دوران محمد‌علی شاه بهخاطراعمال فشاربرمطبوعات وقلع وقمع نویسندگان به شدت مورد نفرت افكارعمومی قرارداشتند به همین دلیل بخش بزرگی ازتلاش آنها صرف یافتن راههای توجیه مقابله با‌آزادی قلم در جامعه شده بود. چند ماه پس از تصویب اولین قانون مطبوعات، واقعه‌ای رخ داد كه محمد‌علی شاه حداكثر استفاده از آن را برای موجه جلوه داده تصمیم خود در مبارزه با آزادی مطبوعات به كار بست.

انتشار یك مقاله ضد اسلامی در روزنامه‌ای به نام حبل‌المتین و سپس توقیف آن و محاكمه پر سر و صدای مدیر مسئول این روزنامه كه درتابستان 1287 خورشیدی به وقوع پیوست رویدادی بود كه محمد‌علی شاه با بهره‌برداریهای گسترده تبلیغاتی راجع به آن توانست علاقه خود به قلع و قمع مطبوعات مخالفت را در جامعه توجیه كند.

روزنامه حبل‌المتین به مدیر مسئولی سیدحسن كاشانی روز 13 رجب 1327 در سالروز ولادت حضرت علی(ع) و در ششمین شماره خود مقاله‌ای تحت عنوان «از افسد العالم فسدالعالم» به چاپ رساند و در آن پیشینه تاریخی ایران قبل از اسلام را دوران افتخار و شكوه نامید و از شكست ساسانی كه مقدمه‌ای بر ورود و نفوذ اسلام به داخل كشور شد به عنوان «هجوم بادیه نشین‌ها و عرب‌های وحشی سوسمار خوار جزیره‌العرب به ایران» یاد كرد و دوران پس از اسلام را دوران بدبختی ایران نامید.

چاپ این مقاله وهن‌‌انگیز و ضد اسلامی سبب شد كابینه سعدالدوله مبادرت به توقیف حبل‌المتین و محاكمه و مجازات مدیر مسئول آن كرده به دفاع از محدودیتهای وضع شده از سوی حكومت علیه مطبوعات بپردازد. این محدودیتها كم و بیش تا پایان عصر قاجار ادامه یافت.

با به قدرت رسیدن رضاخان پهلوی، مقررات سانسور به طور جدی‌تر از گذشته در كشور برقرار شد. مشهورترین عامل سانسور در عهد رضاشاه، فردی به نام «محرمعلی خان» بود. او تا سقوط رضاشاه در خدمت او بود ولی از شهریور 1320 تا كودتای 28 مرداد كه فضای مطبوعاتی كشور نسبتاً باز و آزاد شده بود، منزوی و بیكار شده. قتل میر زاده عشقی ،مدیر روزنامه قرن بیستم از جمله نمونه های وحشتناک این دوران به حساب می آید. رضا خان پس از رسیده به مقام سلطنت تمام روزنامه های مخالف را تعطیل و توقیف نمودو برخی از روزنامه نگاران مخالف مانند فرخی یزدی و دکتر تقی ارانی را در زندان از میان برد.

همزمان عوامل محافظه کار قدرت طلب برای جلوگیری از بیداری افکار عمومی راه آزادی مطبوعات را سد کردند و در این میان قوام السلطنه که تاریخچه ای 20 ساله در سرکوبی آزادی مطبوعات در زمان رضا خان داشت بیشتر خودنمایی می کرد.

قوام السلطنه به دنبال حوادث خونین 17 آذر 1321،که با کشتار مردم تهران همراه و به توقیف دسته جمعی مطبوعات منجر شد،قانون جدیدی برای محدود کردن مطبوعات تهیه کرد و در سایه قدرت نظامی آن را به اجرا گذاشت.این قانون اصلاح قانون مطبوعات که در 3 دی ماه 1321 هجری شمسی مصوب شد و در مقایسه با نخستین قانون مطبوعات (1326 هجری قمری) توقیف روزنامه ها از یک سال تا حداکثر 3 سال افزایش داشت و رسیدگی به جرایم مطبوعاتی به دادگاه( جنحه )واگذار گردید.

اما مدتی بعد و بر اثر گسترش مبارزات سیاسی و بهبود شرایط فعالیت های مطبوعاتی ،روزنامه ها در برابر فشار هیات حاکمه به پا خاستند و علیه علی سهیلی نخست وزیر سابق اعلام جرم کرده و او را به محاکمه کشاندند.

 نهایتامجلس شورای ملی درنهم اسفند 1324 تحت فشارمدیر آن روزنامه ها، تصمیم به محکومیت علی سهیلی گرفتند وپرونده اورابه دیوان محاسبات کشورارجاع دادند. امادرنبرد مطبوعات وهیات حاکمه سرانجام قدرت طلبان ماجرای سوءقصدبه شاه درسال 1327 در دانشگاه تهران را دست آویز توقیف و تعطیل روزنامه های مخالف حکومت قرار دادند.و اصلاحیه جدید قانون مطبوعات را در 12 اسفند 1327 را مصوب کردند.به موجب مصوبه جدید اختیارات بیشتری برای توقیف مطبوعات به مقامات حکومتی داده شد اما رسیدگی به جرایم مطبوعاتی به جای دادگاه جنایی و حضور هیات منصفه همچنان در صلاحیت دادگاه جنحه باقی ماند.

به موجب این اصلاحیه وبراساس بند (الف)آن، تشخیص شهربانی دراهانت وهتک حرمت روزنامه ها کافی بوددرحالیکه درقوانین گذشته پس ازمراجه مدعی العموم یامدعی خصوصی به ناظرشرعیات وتصدیق کتبی او مبنی بر مضر بودن اوراق چاپی و روزنامه ها نسبت به جمع آوری انها اقدام می شد. همچنین بر اساس بند (د) این قانون، اشخاصی که نشریه آنها توقیف می شدتا زمانی که تکلیف آنها مشخص نشده باشد نمی تواند روزنامه یا نشریه جدیدی انتشار دهد و در صورت تخلف از 5 هزار تا 20 هزار ریال جریمه نقدی می شد. .

بدین ترتیب بند (د) این قانون با اصول حقوق مغایرت پیدا کرد. چرا که تشخیص شهربانی که در این زمینه فاقد صلاحیت بودند نه تنها روزنامه منتشر نمی شد بلکه حق انتشار روزنامه و نشریات دیگر نیز از ناشران آنها سلب می شد.اما بر اثر مخالفت ها و اعتراضات شدید مدیران روزنامه ها و مطبوعات و همزمان به اوج گرفتن مبارزات ملی شدن صنعت نفت ،و به موجب قانون مربوط به الغای مطبوعات به استثنای قانون پنجم محرم 1326 هجری قمری ،مقررات قوانین مطبوعاتی 1321 و 1327 هجری شمسی لغو گردید.در لایحه قانون مطبوعات جدید که در بهمن 1331 وبااختیارات خاص دکترمصدق نخست وزیروقت تدوین شده بوددرچندموردمقرراتی برای توقیف وباتعطیل شدن روزنامه ها پیش بینی شده بود. ازجمله اینکه اگرروزنامه یانشریات بدون اجازه وزارت کشوروهمچنین عدم انتشاربعدازیکسال ازدریافت مجوز و عدم درج نام و نام خوانوادگی موسس و سردبیر و چاپخانه منتشر شود،روزنامه مذکور بدستور ماموران جمع آوری و ضبط می شد.

با وجود قوانین محدود كننده مختلف، در سالهای بحرانی پس از شهریور 1320 دولت‌ها تصویب لوایح گوناگونی را به مجلس پیشنهاد كردند كه منظور آن محدود‌تر شدن مطبوعات و سخت‌تر شدن فعالیت مطبوعاتی بود.

در واقع پایان زمامداری پهلوی اول آغاز آرایش سیاسی جدیدی در مطبوعات بود؛ به طوری كه نیروهای سركوب شدة دو دهة پیش به صحنه سیاسی آمدند تا از راههای ممكن منافع خود را حفظ كنند و در مقام نمایندگی قشرها و گروههای اجتماعی در توزیع قدرت و تصمیم‌گیری‌های سیاسی سهیم شوند. انتشار روزنامه‌ و مجله‌ از ابزار مؤثر در این حوزه بود و به همین دلیل افرادی با دیدگاههای متفاوت فعالیت سیاسی خود را از طریق مطبوعات آغاز كردند.

      یكی از ویژگی‌های مطبوعات این دوره گسترش كمی و تنوع فكری، سیاسی و اجتماعی افراد فعال در عرصة مطبوعات است. شمار روزنامه‌ها و مجلاتی كه در این دوره منتشر می‌شد قابل مقایسه با گذشته نبود. مشخصة دیگر مطبوعات این دوره انتقادی‌تر شدن آنها است. بر خلاف سالهای حكومت رضاشاه كه محتوای روزنامه‌ها و مجلات را اغلب اخبار رسمی و مورد تأیید مقامات مسئول، آگهی و مطالب غیر سیاسی تشكیل می‌داد، فضای حاكم بر مطبوعات پس از شهریور 1320 فضای انتقاد و حتی مخالف بود.

      شكل‌گیری وگسترش نهادهاوتشكلات مطبوعاتی رانیزباید نموددیگری از رونق وپویایی مطبوعات ایران دردهة 20 دانست. در این دوره دست‌اندركاران مطبوعات كوشیده‌اند با ایجاد نهادها و تشكلات مختلف، از حقوق متناسب با رسالت و جایگاه خود دفاع كنند. تا آنجا كه در برخی موارد واكنش مطبوعات به تلاش دولت برای توقیف، حذف و مهار روزنامه‌ها و نشریات به صورتی هماهنگ و در قالب تشكلات مطبوعاتی مختلف ملی و محلی درآمد.

      محتوای روزنامه‌ها ونشریات گاهی چنان انتقادی وحتی تحریك‌آمیزبودكه واكنش‌های گسترده وگوناگون رابه دنبال می‌آورد. نخستین واكنش جدی به فعالیت وعملكرد مطبوعات، واكنش سفارتخانه‌‌ها ی انگلستان وشوروی بودكه درسالها ی آغازین دهة بیست با آلمان و متحدین در جنگ بودند. سفارت انگلستان توجه اولیای وزارت امور خارجه را به این موضوع متوجه می‌ساخت كه بعضی از روزنامه‌های محلی مستقیماً اخبار بی‌سیم را دریافت نموده و بدون سانسور در روزنامه‌های خود درج می‌نمایند. سفارت شوروی هم از محتوای برخی مطبوعات ناراضی بود. مثلاً كاریكاتور روزنامه‌ای را اهانت نسبت به استالین می‌دانست.

سفارتخانه‌های انگلستان و شوروی همواره به بهانة این كه مطبوعات ایران اسرار جنگی را فاش می‌كنند و مطالب ناروا و توهین‌آمیزی علیه آنها به چاپ می‌رسانند، نسبت به عملكرد و محتوای مطبوعات معترض و خواهان اعمال نظارت و سانسور جدی بودند. گذشته از سفارتخانه‌ها، دربار و اعضای خاندان سلطنت هم از مطالب برخی روزنامه‌ها و نشریات بسیار ناراضی و خشمگین بودند. محتوای اسناد موجود، مستقیم و یا غیر‌مستقیم، به اعتراض دربار علیه مطالب مطبوعات و شكایت از مسئولان برخی روزنامه‌ها و نشریات مربوط می‌شود.

      جامعةمطبوعات دربرابراین اعتراضات گذشته ازانتقادها به ابزار وشیوه‌های دیگری نیزمتوسل می‌شد كه تحصن ،ایجادتشكلات وجبهه‌های مختلف مطبوعاتی  وتوسل به تمهیداتی مانندانتشار روزنامه یا نشریه‌ای به جای روزنامه‌ یا نشریة توقیف شده از آن جمله بود.

واكنش و اعتراض به تحدید و سانسور مطبوعات به اعضای جامعة مطبوعات منحصر و محدود نبود. بلكه نهادهای دیگری مانند مجلس و برخی دستگاههای اجرایی نیز اتخاذ سیاست سرسختانه را در برابر مطبوعات چندان نمی‌پسندیدند و گاهی بنا به دلایلی در مقام دفاع از حریم و حقوق مطبوعات بر می‌آمدند.

      ولی اینگونه واكنش‌ها آنچنان كه بایدكارگر نیفتاد وپس ازكودتای 28 مرداد 1332 سیاست سانسور وتحدید مطبوعات باشدت وجدیت بیشتری دنبال شد وفضای سنگین ونفس‌گیری كه محصول حكومت كودتا بود ادامة حیات را روز به روز برای مطبوعات دشوارتر كرد و سرانجام با اجرا شدن قانون مطبوعات سال 1334 به یك دورة نسبتاً پر نشیب و فراز تاریخ مطبوعات ایران نقطة پایان گذاشت.

درلایحه قانونی مطبوعات مصوب کمیسیون مشترک مجلس در مرداد ماه 1334 ، که در شرایط ارعاب و اختناق بعد از کوتای 28 مرداد 1332 تدوین گردیده بود برای نخستین بار در قوانین مطبوعاتی ایران، لغو اختیار اجازه انتشار روزنامه و مجله به وزارت کشور و همچنین کمیسون مطبوعات داده شد.همچنین لایحه مطبوعاتی 1334 به فرمانداری محل اختیار تعطیلی روزنامه یامجله داده شد.

لازم به یاد آوری است حکومت های پس از 28 مرداد 1332 برای محدود کردن مطبوعات عملا به مقررات لایحه قانونی 1334 توجهی نداشتند و به تصمیمات و اقدامات خودسرانه خویش برای تسلط هر چه بیشتر بر مطبوعات ادامه دادند. مثلا به موجب تصویب نامه ای که در 25 اسفند 1341 در دوره نخست وزیری اسدالله علم و وزارت کشور جهانگیر تفضلی وضع شد بر خلاف اصل 20 متمم قانون اساسی ،به منظور توقیف و تعطیلی روزنامه ها حد نصاب تیراژ در نظر گرفته شد. به موجب این تصویب نامه مجلات و روزنامه هایی که در تهران منتشر می شد نباید از سه هزار برای روزنامه و پنج هزار برای مجلات کمتر می شد. هر چند در عملکمیسون پیش بینی شده در تصویب نامه مذکور ،هیچ گاه تشکیل نشد و دوازده سال بعد یعنی در اواخر مرداد 1353 که به طور ناگهانی و تنها با تلفن مقامات وزارت اطلاعات ،دهها روزنامه و مجه توقیف و تعطیل شد ،غلامرضا کیا پور ،وزیر اطلاعات وقت ،برای توجیه این اقدام خود سرانه، به همین تصویب نامه استناد و مطبوعات تعطیل شده را کم تیراژ معرفی کرد.

در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی ،صرف نظر از نخستین ماههای حکومت موقت جمهوری اسلامی ،که به سبب فضای مطلوب (بهار آزادی) هیچ گونه محدودیتی برای انتشار مطبوعات وجود نداشت،از اواسط تابستان 1358،به موجب لایحه قانون مطبوعات مصوب شورای انقلاب در 20 مرداد 1358 ،موارد مختلفی از توقیف و تعطیلی نشریات دوره ای ،پیش بینی گردید. هر چند در ایران قانون اساسی سانسور مطبوعات را صریحا ممنوع دانسته است وسانسور فقط برای مواقع خاص پیش بینی شده است. اما عملا این اتفاق بعد از پیروزی انقلاب اتفاق نیافتاده است و سانسور این بار با جدیت بیشتر و از طریق مختلفی انجام می شود.

ادامه دارد





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 29 اسفند 1396 08:56 ب.ظ

Appreciate it. Quite a lot of posts.

cialis wir preise cialis generico milano cialis dose 30mg sublingual cialis online cialis herbs cuanto cuesta cialis yaho calis buy cialis online nz cialis patentablauf in deutschland trusted tabled cialis softabs
شنبه 18 شهریور 1396 05:19 ق.ظ
It's a pity you don't have a donate button! I'd most certainly donate to this brilliant blog!

I suppose for now i'll settle for bookmarking and adding your RSS feed to my Google account.
I look forward to fresh updates and will talk about
this website with my Facebook group. Talk soon!
سه شنبه 17 مرداد 1396 12:56 ق.ظ
Howdy! I understand this is somewhat off-topic however I had to ask.
Does running a well-established website like yours take a
large amount of work? I am brand new to running a blog however I do write in my diary every day.
I'd like to start a blog so I can easily share my personal experience and
feelings online. Please let me know if you have any ideas or tips for brand new aspiring bloggers.
Appreciate it!
شنبه 14 مرداد 1396 09:52 ق.ظ
I read this piece of writing fully concerning the comparison of most up-to-date and preceding technologies, it's remarkable article.
سه شنبه 6 تیر 1396 02:55 ق.ظ
Precisely what I was looking for, appreciate it for putting up.
یکشنبه 4 تیر 1396 10:04 ق.ظ
You can certainly see your skills in the work you write.
The world hopes for more passionate writers such as you who aren't afraid to say how
they believe. At all times follow your heart.
سه شنبه 2 خرداد 1396 05:53 ق.ظ
I constantly spent my half an hour to read this blog's content everyday along with a
cup of coffee.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :